Biografie Jan Rozeboom

Jan Rozeboom is al 55 jaar actief in de ijssector. Als 14-jarige jongen ventte hij met een zelfgemaakte ijsbakfiets in Apeldoorn en omstreken. Sinds enkele jaren bereidt hij zelf geen ambachtelijk ijs meer maar van het bouwen van ijskarren, kan hij nog geen afscheid nemen. Rozeboom blikt terug op zijn lange carrière. En wat is de meerwaarde van een ijskar voor ijsbereiders?

Jan Rozeboom koos niet bewust voor de ijssector, maar rolde er noodgedwongen in. Zijn vader Evert startte in de jaren 50 met het venten van ijs. Hij had een fietsenzaak in Apeldoorn, maar moest om gezondheidsredenen lichter werk verrichten. Vanuit een bak achterop een CZ, een Tsjechische motor, begon hij met ijs verkopen, vanaf een vaste standplaats in Gortel en op diverse markten. Toen vader Rozeboom in 1960 overleed, moest de 14-jarige Jan zorgen dat er brood op de plank kwam in het gezin met nog twee jongere broertjes. Hij zat nog op de Ambachtsschool en nam daarnaast de standplaats in Gortel over. Toen hij zijn opleiding had afgerond, ging hij aan de slag als orgelbouwer. Naast die werkzaamheden verkocht hij in de het seizoen ijs. Dat was hard werken. “ ’s Ochtends ging ik langs de fabrieken, ’s middags stond ik op de vaste standplaats en ’s avonds ventte ik langs de huizen tot een uur of tien, half elf. En daarna moest ik nog ijs draaien. Na tien jaar ben ik gestopt als orgelbouwer. Ik lag te slapen aan de tekentafel. Mijn baas zei dat ik het één, óf het ander moest doen. Toen heb ik voor het ijs gekozen. Ik had inmiddels wel een mooi vak geleerd voor naast de ijsverkoop. Als orgelbouwer leer je omgaan met hout en met metaal en dat komt goed van pas bij het bouwen van ijskarren.”

biografie jan rozeboom

Jan Rozeboom

In de winterperiode staan de ijsmachines stil en komt het timmervak tot leven. Jan Rozeboom heeft als orgelbouwer het timmervak geleerd. Dennis Riphagen heeft MTS-bouwkunde gestudeerd en samen maken zij drie soorten unieke ijskarren.